Jedna od najzaposlenijih i najpopularnijih glumica u Hrvatskoj i Jugoslaviji u razdoblju osamdesetih godina, Mira Furlan je odigrala brojne uloge kako u kazalištu, tako i na filmu i televiziji.

Kao članica ansambla HNK u Zagrebu, izmeđuu ostalog, igrala je Petrunjelu u Držićevom “Dundu Maroju” (režija: I. Kunčević), Edith u Shawovom “Đavolovom učeniku” (r: Boško Violić), Annabellu u Fordovom “Šteta sto je kurva” (r: G. Paro), i Nataliju Petrovnu u Turgenjevljevom “Mjesec dana na selu” (r: G. Paro, Nagrada Dubravko Dujšin).

U Teatru ITD je igrala “Alfa – Betu” Whiteheada (Nagrada kritike za najbolju ulogu godine) i Šoljanovu “Romancu o tri ljubavi” obje u režiji T. Radića.  Na Dubrovačkim ljetnim igrama je igrala Gloriju u Marinkovićevoj “Gloriji” (r: G. Paro),  Lauru u “Dundu Maroju” (r: T. Radić) i Ofeliju u Shakespeareovom “Hamletu” (r: J. Menzel). Na Splitskom ljetu igrala je Helenu u Euripidovoj “Heleni” (r: P. Magelli). U Jugoslavenskom dramskom pozorištu u Beogradu igrala je Leu u “Dibuku” Anskog (r: E. Miler) i Isabellu u “Pozorišnim iluzijama” Corneillea (r: S. Unkovski).

Snimila je glavne uloge u oko četrdesetak filmova, između ostalog: “Otac na službenom putu” E. Kusturice, “U raljama života” i “Za sreću je potrebno troje” R. Grlića, “Za sada bez dobrog naslova” S. Karanovića, “Gluvi barut” B. Čengića, “Ljubezni Blanke Kolak” B. Jurjasevića, “Kiklop” A. Vrdoljaka (Zlatna arena za sporednu ulogu), “Lepota poroka” Ž. Nikolića (Zlatna arena za glavnu ulogu).

Igrala je u mnogim televizijskim dramama i TV-serijama, kao što su “Velo misto”, “Nepokoreni grad”, “Vučjak” i “Bolji život”.

1991, zbog političkih razloga emigrirala je u Sjedinjene Američke Države. U Americi je popularnost stekla ulogom vanzemaljske intergalaktičke mirotvorke Dellenn u kultnoj znanstveno-fantastičnoj seriji “Babylon 5” a kasnije i ulogom Danielle Rousseau u globalnom hitu, TV seriji “Lost”. U kazalištu je, između ostalog, igrala Jermu u Lorcinoj “Jermi” (Indiana Rep., r: Libby Appel), Antigonu u adaptaciji Sofoklove “Antigone” u Hudson Guild Theater u Los Angelesu (r: G. Gajić, nagrada Dramalogue za najbolju ulogu godine) i Tanju u “Ždralovima” D. Lipkina (r: Scott Eliott) u teatru “New Group” u New Yorku.

U Hrvatsku se vratila nakon 10 godina odsustva ulogom Medeje u Euripidovoj “Medeji” (r: L. Udovički) u kazalištu Ulysses. U  zadnjih nekoliko godina snimala je, između ostalog, filmove s D. Tanovićem (“Cirkus Columbia”), G. Markovićem (“Turneja”), te projekte u Turskoj (“Don’t Forget Me Istanbul” i “Seaburners”), kao i u Rumunjskoj (“America, Here We Come”).

Njene kolumne pisane za Feral Tribune sabrane su u knjizi “Totalna rasprodaja” (Samizdat, Bg), a njena drama “Dok nas smrt ne razdvoji” u režiji Mikija Manojlovića  izvodi se u produkciji “Radionice integracije” u Beogradu, kao i na uspješnim gostovanjima u Rijeci (Nagrada publike za najbolju predstavu na Festivalu malih scena), Zagrebu, Sarajevu.

Pjevala je na nekoliko ploča, odnosno CD-a: “Mira Furlan i Orkestar Davora Slamniga”, “Nevino srce” grupe Buldožer, “Trying to Forget – B5” Billa Mumyja, a  producirala je i vlastiti CD pod naslovom “Songs From Movies That Have Never Been Made”.

Sretna je da ima priliku vratiti se glumi na svom jeziku i na velikoj pozornici koju je ostavila prije 25 godina. Osobito joj je drago da se to događa baš u slobodnom gradu Rijeci.