Rođena u Palermu, Emma Dante u svojem radu istražuje teme obitelji i marginalizacije kroz poetiku napetosti i ludila, ne lišenu dodira humora. Dramatičarka i redateljica, diplomirala je 1990. godine na Nacionalnoj akademiji dramske umjetnosti „Silvio D’Amico” u Rimu. Godine 1999. u Palermu je osnovala kazališnu družinu Sud Costa Occidentale, s kojom je osvojila nagradu „Scenario 2001” za projekt mPalermu te nagradu „Ubu” 2002. godine.
Godine 2001. dobila je nagradu „Lo straniero” kao mlada redateljica u usponu. Slijede brojne nagrade: 2003. ponovno nagrada „Ubu” za predstavu „Carnezzeria“, 2004. nagrada „Gassman” za najbolju talijansku redateljicu te nagrada Nacionalne udruge kazališnih kritičara za dramsko pisanje i režiju, 2005. nagrada „Golden Graal” za najbolju režiju za predstavu Medeja, a 2009. nagrada „Sinopoli” za kulturu.
Godine 2007. objavila je knjigu „Carnezzeria: Trilogia della famiglia siciliana“ s predgovorom Andrea Camillerija, a 2008. izlazi njezin prvi roman „Via Castellana Bandiera“ koji osvaja nagradu „Vittorini”.
Dana 7. prosinca 2009. režirala je Bizetovu „Carmen“ (dirigent Daniel Barenboim) na otvorenju kazališne sezone u milanskoj Scali. U razdoblju od 2000. do 2010. njezine su predstave „mPalermu“, „Carnezzeria“, „Vita mia“, „Mishelle di Sant’Oliva“, „Medeja“, „Il festino“, „Cani di bancata“ i „Le pulle“ izvođene u Italiji i inozemstvu. Od 2011. godine gostuje u Italiji i svijetu s predstavom „La trilogia degli occhiali“.
Godine 2012. debitirala je u pariškoj Opéra Comique s Auberovom operom „La Muette de Portici“ (dirigent Patrick Davin). Produkcija je obnovljena 2013. u Teatru Petruzzelli u Bariju (dirigent Alain Guingal) i nagrađena nagradom „Abbiati” za najbolju režiju. U listopadu iste godine u Teatru Olimpico u Vicenzi premijerno je postavljeno djelo „Verso Medea“ prema Euripidovoj tragediji.
Godine 2013. predstavila je svoj prvi film „Via Castellana Bandiera“, temeljen na istoimenom romanu, u natjecateljskom programu 70. Venecijanskog filmskog festivala. Elena Cotta osvojila je Volpijev kup za najbolju glumicu, a film je dobio i nagradu za najbolju glazbu, nagradu „Premio Navicella” u organizaciji časopisa Rivista del Cinematografo te nagradu „Lina Mangiacapre“.
Godine 2014. imenovana je umjetničkom ravnateljicom 67. ciklusa klasičnih predstava u Teatru Olimpico u Vicenzi. Iste godine režirala je „Le sorelle Macaluso“ u Teatru Mercadante u Napulju u koprodukciji s Teatrom Stabile di Napoli, Festivalom u Avignonu, Théâtre National – Bruxelles i Folkteaternom Göteborg, u sklopu projekta Cities on Stage. Predstava je osvojila nagradu „Le Maschere” za najbolju predstavu godine, Nagradu kritike 2014. te nagrade „Ubu” za najbolju režiju i najbolju predstavu.
Također 2014. otvorila je sezonu u Teatru Massimo u Palermu operom „Feuersnot“ Richarda Straussa (dirigent Gabriele Ferro) te režirala „Operetta burlesca“ u Teatru Kismet u Bariju za koju je dobila nagradu „De Sica” za kazalište i nagradu „Ipazia” za žensku izvrsnost. Postala je ravnateljica Teatra Biondo u Palermu i Škole kazališnih zanata, u okviru koje je nastala predstava „Odissea A/R“, izvođena u najvažnijim talijanskim kazalištima.
Godine 2015. otvorila je sezonu u Teatru Massimo operom „Gisela!“ Hansa Wernera Henzea (dirigent Constantin Trinks), a 2016. režirala je Rossinijevu „Pepeljuga“ u rimskom Teatru dell’Opera (dirigent Alejo Pérez). Godine 2017. ponovno je otvorila sezonu u Teatru Massimo režijom Verdijeva „Macbetha“ (dirigent Gabriele Ferro) u koprodukciji s Teatrom Regio u Torinu i uz gostovanje na Međunarodnom festivalu u Edinburghu (dirigent Gianandrea Noseda). Iste godine praizvedena je predstava „Bestie di scena“ u Teatru Strehler, a diptih „La Voix humaine“ i „Cavalleria rusticana“ postavljen je u Teatru Comunale u Bologni (dirigent Michele Mariotti).
U ljeto 2017. predstavila je djelo „La scortecata“ na 60. izdanju Spoleto Festivala dei Due Mondi, a 2018. njezina produkcija Euripidova „Herakla“ otvorila je 54. sezonu Nacionalnog instituta antičke drame u Teatru Greco u Sirakuzi.
Godine 2019. režirala je „Ognjenog anđela“ Sergeja Prokofjeva u rimskom Teatru dell’Opera (dirigent Alejo Pérez). Iz drugog ciklusa Škole kazališnih zanata u Teatru Biondo nastala je predstava „Esodo“, koja je debitirala na Spoleto Festivalu dei Due Mondi, a gostovala je u Palermu, Moskvi i Parizu. U prosincu iste godine postavila je „Fable pour un adieu“, predstavu nadahnutu Andersenovom Malom sirenom, u pariškom Théâtre National de La Colline.
Godine 2020. u Piccolo Teatro Grassi u Milanu premijerno je izvedena predstava „Misericordia“, a 2021. u Teatru Grande u Pompejima, u okviru festivala Pompeii Theatrum Mundi, „Pupo di zucchero: la festa dei morti“. Iste je godine prikazan njezin drugi film „Le sorelle Macaluso“, koji je osvojio pet nagrada „Nastri d’Argento”, uključujući one za najbolji film, režiju, produkciju, montažu i zvuk.
Među njezinim novijim opernim produkcijama ističu se „La Bohème“ za otvorenje sezone 2022. u Teatru San Carlo u Napulju (dirigent Juraj Valčuha), „Ifigenija na Tauridi“ u Teatru Fraschini u Paviji (dirigent Diego Fasolis), otvorenje sezone 2022. u Teatru Massimo u Palermu s operom „Sicilijanske večernje“ (dirigent Omer Meir Wellber), u koprodukciji s Teatrom San Carlo u Napulju, Teatrom Comunale u Bologni i Teatro Realom u Madridu, otvorenje sezone 2023. u rimskom Teatru dell’Opera s novom produkcijom „Razgovora karmelićanki“ (dirigent Michele Mariotti), kao i prva produkcija opere „Rusalka“ u povijesti milanske Scale (dirigent Tomáš Hanus).